ΜΕΛΙΝΑ.WMA Παλιά, Πολύ Παλιά  ΤΟΥ Πέτρου Μάρκαρη

 

 

      [Εκδόσεις: Γαβριηλίδης, 2008,  σελίδες 317] 

                                        

 

Ο αστυνόμος Χαρίτος και η γυναίκα του, η κυρία Αδριανή, πάνε για διακοπές στην Πόλη με ένα γκρουπ τουριστών.  Αρχικά, θαυμάζουν τα αξιοθέατα και γεύονται την πολίτικη κουζίνα που τους κάνει ιδιαίτερη εντύπωση.  Και, ξαφνικά, ο Χαρίτος μπλέκεται πάλι σε μια απρόοπτη αστυνομική περιπέτεια. Ένας ηλικιωμένος κύριος, ο κύριος Βασιλειάδης, Ρωμιός της Πόλης, ακούγοντάς τον να μιλά ελληνικά, ζητά να μάθει αν ταξίδεψε μαζί τους μια υπέργηρη γνωστή του, η παλιά του νταντά, που τον είχε ειδοποιήσει ότι έρχεται  από την Ελλάδα Σστην Πόλη αλλά δεν έφτασε ποτέ. Η αναζήτηση της ηλικιωμένης Μαρίας Χάμπου κάνει τον αστυνόμο Χαρίτο να μπλεχτεί, έστω κι αν βρίσκεται σε διακοπές. Συνεργάζεται με την τουρκική αστυνομία για να βρουν τα ίχνη της Μαρίας. Κατά την αναζήτησή τους τα πράγματα μπερδεύονται όλο και περισοτερο, μια και συνεχώς . προστίθενται θάνατοι Ρωμιών και Τούρκων της Πόλης καθώς και του αδελφού της Μαρίας ολοι, άνθρωποι άγνωστοι και άσχετοι μεταξύ τους, έχουν βρει το θάνατο με τον πιο παράδοξο τρόπο :. Με μια τυρόπιττα ζυμωμένη με παραθείο .. Ο κλοιός σφίγγει, ο χρόνος πιέζει να βρεθεί η ηλικιωμένη πριν δηλητηριαστεί η ίδια ή πριν σκορπίσει το θάνατο και σε άλλους.

 

                                                                                  Σοφία Νίκα, Δήμητρα Τριανταφυλλίδου

 

 

 

 

Μνήμες Κωνσταντινούπολης   του Αχμέτ Ουμίτ

 

 

Εκδόσεις: Πατάκη

Σελίδες: 687

 

Το μυθιστόρημα «Μνήμες Κωνσταντινούπολης" που γράφτηκε Από ΤΟΝ Τούρκο Συγγραφέα Αχμέτ Ουμίτ ΚΑΙ εκδόθηκε Από τις Εκδόσεις Πατάκη ΤΟ 2010 στην Ελλάδα, είναι ένα αστυνομικό αλλά ταυτόχρονα και ιστορικό μυθιστόρημα που έχει μαγέψει περισσότερους από 300.000 αναγνώστες στην Τουρκία. Ένα μυθιστόρημα-ποταμό, όπου τα πάθη των ανθρώπων συναντούν την ιστορία.

 

7 νομίσματα, 7 μονάρχες, 7 θύματα, 7 αρχαία σημεία, 1 ήρωας, 1 μυστήριο, 1 πόλη. Η Πόλη! Ιστορία, μυστήριο, φιλία, έρωτας μπλέκονται σε ένα μόνο μυθιστόρημα που θα σας συναρπάσει! Αν και τα αστυνομικά μυθιστορήματα δεν είναι τα αγαπημένα μου το συγκεκριμένο το λάτρεψα! Η αστυνομική πλοκή συνδυάζεται με την μακρόχρονη ιστορία της Πόλης μέ έναν μαγευτικό τρόπο.

 

Μια σειρά φόνων με επτά διαφορετικά θύματα, απασχολεί μια ομάδα των αστυνομικών, με επικεφαλής τον αστυνόμο Νεβζάτ και τους βοηθούς του, Αλή και Ζεϊνέπ. Κλειδί στην προσπάθειά τους να εντοπίσουν τους δολοφόνους είναι ο χώρος στον οποίο ανευρίσκονται τα θύματα! Καθένα εντοπίζεται και σε ένα διαφορετικό ιστορικό σημείο της Κωνσταντινούπολης. Άλλοτε στη Στήλη του Κωνσταντίνου, άλλοτε στη Χρυσή Πύλη των τειχών του Θεοδοσίου, στην Αγία Σοφία ή στο Τόπκαπι. Και πάντα στο χέρι ή κοντά στο πτώμα ένα νόμισμα της αντίστοιχης ιστορικής περιόδου. Μεγάλη βοήθεια στη διερεύνηση των φόνων παρέχει η διευθύντρια του μουσείου του Τόπκαπι, η Λεϊλά Μπαρκίν που παρ 'όλο ότι συμβάλλει με τις ιστορικές πληροφορίες που δίνει, δεν εξαιρείται από τον κύκλο των υπόπτων.

Παράλληλα, όλα τα θύματα σχετίζονταν με ένα μεγαλοεπιχειρηματία που δεν δίσταζε με τις επιχειρηματικές του δραστηριότητες να καταστρέφει ακόμα και ιστορικά σημεία της πόλης. Είναι άραγε αυτός και ο περίγυρός του οι δολοφόνοι; Ή μήπως είναι τα μέλη του Συνδέσμου Προστασίας της Ισταμπούλ; Ή τρομοκράτες; Ή ισλαμιστές; Πολλοί οι ύποπτοι!

 

Αν θέλετε να ταξιδέψετε μέσα από τις σελίδες του βιβλίου στην ιστορική Πόλη για να λύσετε ένα θρίλερ μυστηρίου μέσα από την ιστορία ...

Αν θέλετε να ξαναζωντανέψετε τις στιγμές που ζήσαμε όσοι επισκεφθήκαμε πέρσι με το εκπαιδευτικό πρόγραμμα του σχολείου τη μαγική αυτή πόλη ....

Αν θέλετε να ψάχνετε για το δολοφόνο μέχρι την τελευταία σελίδα του βιβλίου με κομμένη την ανάσα ...

Αν θέλετε να γνωρίσετε τη σύγχρονη πλευρά της Κωνσταντινούπολης ...

Δεν έχετε παρα να διαβάσετε το αριστούργημα του Αχμέτ Ουμίτ! Σας υπόσχομαι ότι θα σας συνεπάρει !!!

 

                                                                 Κατερίνα Σκανδάλη Γ'2

 

Λωξάντρα  Της Μαρίας Ιορδανίδου

 

   

 

Το βιβλίο αφηγείται τη ζωή μιας Πολίτισσας, της Λωξάντρας, και διαδραματίζεται στην Πόλη του τέλους του 19ου αιώνα.

Η Λωξάντρα παντρεύεται τον χήρο Δημητρό, που έχει ήδη τέσσερα παιδιά. Μαζί του θα ζήσει ευτυχισμένη και θα αποκτήσουν άλλα δυο παιδιά. Μετά το θάνατο του Δημητρού, η ζωή της αλλάζει.  Τώρα τα παιδιά της της επιβάλλουν τη θέλησή τους. Όταν αποφασίσουν να μετοικήσουν από το Μακροχώρι, τον τόπο που γεννήθηκε, αναγκάζεται να υποχωρήσει. Κι όταν πάλι εκείνα θέλουν να εγκατασταθούν στην Αθήνα και πάλι υποχωρεί. Και βρίσκεται ξαφνικά στην ελληνική πρωτεύουσα, ένα μέρος τόσο ξένο προς τις πολίτικες συνήθειές της. Ενώ βρίσκεται σε τόσο δύσκολη κατάσταση, της συμπαραστέκεται η εγγονή της, η Άννα, με την οποία τόσο ταιριάζουν! Τα τελευταία της χρόνια επιστρέφει στην αγαπημένη της Πόλη. Εκεί, όμως, χάνει τα λογικά της, ενώ πολλές συμφορές βρίσκουν την οικογένειά της. Τελικά, φεύγει από τη ζωή πριν τον Α'Παγκόσμιο Πόλεμο και γλυτώνει τα δεινά του πολέμου.

 

Η Λωξάντρα είναι η προσωποποίηση της καλοσύνης, λατρεύει τον τόπο της, τα παιδιά και τα φαγητά, καθώς σε κάθε τραπέζι της εκπλήσσει τους καλεσμένους της.

 

                                                                                                  Άρτεμις Τσάτσου, Υριάννα Νταλίπη

 

 

'' ΤΟ ΑΣΗΜΕΝΙΟ ΜΕΝΤΑΓΙΟΝ '', Κίρα Σίνου

Εκδόσεις: Κέδρος

 

Η Μαρίνα, ένα έφηβο κορίτσι βρίσκει ένα ασημένιο μενταγιόν και αποφασίζει να το κρατήσει.

Το παίρνει μαζί της σε μία εκδρομή στην Κωνσταντινούπολη. Αυτό το μενταγιόν την φέρνει σε πολλές περιπέτειες.Συγχρόνως η Μαρίνα και η οικογένεια της επισκέπτονται όλα τα γνωστά αξιοθέατα της Κωνσταντινούπολης όπως: Το Πατριαρχείο, το Σουλειμανιε, το Τοπ Καπί, την Αγία Σοφία κ. α. και έτσι μπορούμε και εμείς να γνωρίσουμε την Κωνσταντινούπολη.Όμως την προβληματίζει το συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον του ξεναγού και μιας συνταξιδιώτισσας τους στο ταξίδι.Στο τέλος η Μαρίνα ανακαλύπτει στο τελωνείο του Έβρου στην Ελλάδα ότι ο οδηγός, ο ξεναγός με άλλους συνεργάτες ήθελαν να περάσουν παράνομα ναρκωτικά στην Ελλάδα και το μενταγιόν ήταν ένα σημάδι για να τους αναγνωρίσει ο τελωνειακός συνεργάτης τους, για να περάσουν χωρίς έλεγχο στην Ελλάδα.Ένα βιβλίο που σε βοηθά να γνωρίσεις την Κωνσταντινούπολη αλλα σε κρατά και σε αγωνία μέχρι το τέλος .... .

 

Μαρία Κοσιώρη και Σταυρούλα Μπάλτσα

 

 

«ΑΘΛΙΟΙ»

 

 

 

ΤΙΤΛΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ : ΟΙ ΑΘΛΙΟΙ (Les Miserables)

 

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ : ΒΙΚΤΟΡ ΟΥΓΚΟ

 

ΜΕΤΑΦΡΑΣΤΗΣ : ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΟΥΧ

 

ΕΚΔΟΣΕΙΣ : ΛΙΒΑΝΗ

 

ΕΙΔΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ : ΜΥΘΙΣΤΟΡΗΜΑ 

 

ΤΟΠΟΣ:  ΓΑΛΛΙΑ 

ΧΡΟΝΟΣ:  19ος αιώνας

 

ΗΡΩΕΣ:   Γιάννης Αγιάννης,  Ιαβέρης,   Επίσκοπος Μυριήλ,   Φαντίνα,  Τιτίκα, 

Μάριος Πομερσί,  Θεναρδιέροι,  Επονίνη,  Γαβριάς  

 

ΑΦΗΓΗΤΗΣ : ΕΤΕΡΟΔΗΙΓΗΤΙΚΟΣ

 

ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ: Οι περιπέτειες του Γιάννη Αγιάννη, καθώς προσπαθεί να ξεφύγει από τον αστυνόμο Ιαβέρη, βοηθώντας παράλληλα τους φτωχούς και ανατρέφοντας την μικρή Τιτίκα 

 

ΣΥΝΤΟΜΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

 Ένας πεινασμένος νέος άνδρας, ο Γιάννης Αγιάννης, σπάζει τη βιτρίνα ενός αρτοπωλείου για να κλέψει ψωμί, με σκοπό να ταΐσει την οικογένειά του που λιμοκτονούσε. Η ποινή γι 'αυτή του την κλοπή είναι πέντε χρόνια στα κάτεργα, που τελικώς γίνονται δεκαεννέα χρόνια ύστερα από τις επανειλημμένες προσπάθειές του να δραπετεύσει.

Το έτος 1815 ο Γιάννης Αγιάννης αποφυλακίζεται σε ηλικία 46 χρόνων. Ωστόσο είναι αναγκασμένος να κουβαλάει ένα κίτρινο αποφυλακιστήριο, το οποίο τον σημαδεύει σαν κατάδικο. Αντιμετωπίζοντας την απόρριψη των πανδοχέων, που δεν θέλουν να φιλοξενήσουν έναν κατάδικο, αναγκάζεται να κοιμηθεί στο δρόμο. Ο μόνος που τον δέχεται είναι ένας άνθρωπος της εκκλησίας, ο επίσκοπος Μυριήλ, ο οποίος τον περιμαζεύει και του παρέχει στέγη. Το ίδιο βράδυ ο Γιάννης Αγιάννης, το σκάει παίρνοντας μαζί του τα ασημένια καντηλέρια του οικοδεσπότη του. Δεν προφταίνει να πάει μακριά και συλλαμβάνεται, αλλά ο επίσκοπος τον γλιτώνει λέγοντας ότι ο ίδιος του είχε δωρίσει τα ασημικά και του δίνει μάλιστα και δύο κηροπήγια. Στη συνέχεια του λέει ότι πρέπει να είναι πλέον τίμιος και να κάνει καλές πράξεις για τους άλλους. Ο Γιάννης Αγιάννης είναι ελεύθερος, έκπληκτος και συγκινημένος. Έξι χρόνια αργότερα ο Αγιάννης είναι ένας εργατικός, τίμιος και πλούσιος εργοστασιάρχης και έχει διοριστεί δήμαρχος της πόλης όπου κατοικεί. Έχει καταστρέψει το αποφυλακιστήριό του και έχει υιοθετήσει το ψευδώνυμο Κύριος Μαγδαληνής ώστε να ξεφύγει από τον επιθεωρητή Ιαβέρη, που τον καταδιώκει ακόμα. Την ίδια περίοδο γνωρίζει μια δυστυχισμένη γυναίκα, την ετοιμοθάνατη Φαντίνα. Η Φαντίνα απολύθηκε από το εργοστάσιό του όταν μαθεύτηκε ότι έχει εξώγαμο παιδί και, μετά από αυτό, δεν έχει άλλη διέξοδο από την πορνεία. Πριν πεθάνει τον παρακαλεί να φροντίσει για το παιδί της, τη μικρή Τιτίκα . Η μοίρα παίζει, όμως, περίεργα παιχνίδια και έτσι όταν ένας άλλος άντρας κατηγορείται ότι είναι ο Γιάννης Αγιάννης, η συνείδηση ​​του Κυρίου Μαγδαληνή τον αναγκάζει να αποκαλύψει την ταυτότητά του, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί και πάλι στα κάτεργα. Αυτή τη φορά όμως δραπετεύει γρήγορα. Πρώτη του δουλειά είναι να βρει τη μικρή Τιτίκα, την οποία η Φαντίνα είχε εμπιστευθεί σε έναν διεφθαρμένο πανδοχέα, τον Θερναδιέρο, και την σκληρόκαρδη και εγωίστρια γυναίκα του. Πληρώνοντας ένα ποσό ο Αγιάννης παίρνει την Τιτίκα από το πανδοχείο των Θερναδιέρων και φεύγει μαζί της για το Παρισι, όπου βρίσκουν στέγη σε ένα μοναστήρι, μετά από το ανελέητο κυνηγητό του Ιαβέρη. Η μικρή Τιτίκα βρίσκει στο πρόσωπο του Αγιάννη έναν αληθινό πατέρα, ενώ ο Ιαβέρης συνεχίζει να τον αναζητεί. Δέκα χρόνια αργότερα, η Τιτίκα και ο Αγιάννης αφήνουν το μοναστήρι. Μετα απο λίγο καιρό ένας φοιτητής, ο Μάριος Πομερσί, ο οποίος έχει αποξενωθεί από την οικογένειά του λόγω των δημοκρατικών του απόψεων, ερωτεύεται την Τιτίκα, η οποία είναι πλέον μια πανέμορφη κοπέλα. Οι Θεναρδιέροι, τώρα στο Παρίσι επικεφαλής αδίστακτης συμμορίας , ανακαλύπτουν την πραγματική ταυτότητα του Γιάννη Αγιάννη και σχεδιάζουν να τον ληστέψουν. Ο Μάριος μαθαίνει τα σχέδιά τους και καλεί την αστυνομία η οποία συλλαμβάνει τη συμμορία. Ο Θερναδιέρος, έχοντας αποδράσει από τη φυλακή, ηγείται μιας συμμορίας ληστών με στόχο το σπίτι του Αγιάννη, κατά τη διάρκεια κρυφής συνάντησης εκεί του Μάριου και της Τιτίκας. Ωστόσο η Επονίνα, κόρη του Θερναδιέρου, η οποία είναι επίσης ερωτευμένη με το Μάριο, αναγκάζει τους ληστές να εγκαταλείψουν το σπίτι. Εξεγερμένοι φοιτητές, υπό την αρχηγεία του Ενζολορά, προετοιμάζουν επανάσταση την παραμονή της εξέγερσης του Παρισιού στις 5-6 Ιουνίου του 1832, μετά από το θάνατο του στρατηγού Λαμάρκ, του μόνου Γάλλου ηγέτη που ενδιαφερόταν για τις λαϊκές τάξεις. Στην επανάσταση συμμετέχουν και οι φτωχοί, συμπεριλαμβανομένου και του μικρού χαμινιού Γαβριά. Την επόμενη μέρα, οι φοιτητές εξεγείρονται και δημιουργούν οδοφράγματα στα στενά του Παρισιού. Ο Αγιάννης μαθαίνοντας ότι ο αγαπημένος της Τιτίκας συμμετέχει στην εξέγερση, ενώνεται με τους φοιτητές, χωρίς να είναι σίγουρος αν θέλει να τον προστατεύσει ή να τον σκοτώσει. Η Επονίνα, που συμμετέχει στη εξέγερση για να προστατεύσει το Μάριο, καταλήγει να δεχτεί μία σφαίρα που προοριζόταν γι αυτόν και πεθαίνει ευτυχισμένη στα χέρια του. Μέσα στα οδοφράγματα ο Γιάννης Αγιάννης ξανασυναντά τον Ιαβέρη και ενώ του παρουσιάζεται μοναδική ευκαιρία να τον σκοτώσει και να σωθεί μια για πάντα από το ανελέητο κυνηγητό του, τον αφήνει ελεύθερο και τον σώζει από τα χέρια των φοιτητών που σκόπευαν να τον εκτελέσουν .Μέσα στη μάχη ο Μάριος τραυματίζεται και χάνει τελείως τις αισθήσεις του. Ο Γιάννης Αγιάννης παίρνει τον Μάριο στους ώμους του διαφεύγοντας μέσω των υπονόμων. Στην έξοδο πέφτει πάνω στον Ιαβέρη , τον οποίο πείθει να του δώσει διορία για να επιστρέψει τον Μάριο στην οικογένειά του. Ο Ιαβέρης δέχεται, ενώ αντιλαμβάνεται ότι είναι παγιδευμένος ανάμεσα στην πίστη του στο νόμο και στο έλεος που του έδειξε ο Αγιάννης. Αδυνατώντας να αντιμετωπίσει το δίλημμά του, αυτοκτονεί πέφτοντας στα νερά του Σηκουάνα και ο Αγιάννης μένει για πάντα ελεύθερος. Σύντομα ο Μάριος και η Τιτίκα παντρεύονται. Ο Αγιάννης χάνει τη θέληση του για τη ζωή, καθώς η Τιτίκα δεν τον χρειάζεται πλέον. Ο Μάριος, μετά και από μια συνάντηση με τον Θεναρδιέρο, είναι πεπεισμένος ότι ο Αγιάννης είναι χαρακτήρας χαμηλού ηθικού αναστήματος και απομακρύνει την Τιτίκα από αυτόν. Μαθαίνει πολύ αργά για τις καλές πράξεις του και σπεύδουν με την Τιτίκα στο σπίτι του, όπου βρίσκεται ετοιμοθάνατος. Ο Αγιάννης αποκαλύπτει το παρελθόν του στο ζευγάρι και στις τελευταίες του στιγμές ανακαλύπτει τελικά την ευτυχία με τη θετή του κόρη και τον γαμπρό του στο πλευρό του. Τους εκφράζει την αγάπη του και πεθαίνει.

 

Η ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ ΜΟΥ ΑΠΟΨΗ   : 

Είναι ωραίο μυθιστόρημα, διαβάζεται εύκολα αν και στην αρχή είναι λίγο στενάχωρο. Η περιγραφή παράλληλων ιστοριών μου άρεσε πάρα πολύ, γιατί όλες οι ιστορίες και τα γεγονότα συνδέονται μεταξύ τους και κάθε γεγονός περιγράφεται από δύο πλευρές. Έτσι δεν υπάρχουν κενά στην ιστορία και όλα εξηγούνται .

 

ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ:

 

Με συγκίνησε ιδιαίτερα στο τέλος όταν ο Γιάννης Αγιάννης  λέει στην Τιτίκα και στον Μάριο όλη την αλήθεια για το παρελθόν του και εκφράζει την αγάπη του και στους δύο.   

 

Κωνσταντίνος Κουνέλης, Γ2

 

 

"Αρνούμαι"

 

                     

 

Τίτλος βιβλίου: Αρνούμαι.

Συγγραφέας: Αντώνης Σαμαράκης.

Είδος βιβλίου: Συλλογή Διηγημάτων.

Τόπος: Αναφέρονται πολλοί δήμοι και κεντρικοί δρόμοι της Αθήνας.

Ήρωες: . Ο υπολοχαγός, Ο Καββαδίας, άγνωστοι πρωταγωνιστές.

Χρόνος: Μετά τον Β 'Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αφηγητής:  Ετεροδιηγητικός

Θεματικός άξονας: Οι πρωταγωνιστές αρνούνται να συμβιβαστούν και να προσαρμοστούν στις συνθήκες της νέας εποχής.

 

Σύντομη απόδοση του νοήματος: . Ο πόλεμος των μεγαφώνων και η άρνηση ενός υπολοχαγού να τελειώσει έτσι ο πόλεμος . Ο κ . Καββαδίας ανοίγει ένα γραφείο ιδεών και του ζητάνε μια παράλογη ιδέα . Ένας συνταξιούχος επιστήμονας ετοιμάζεται να παρουσιάσει την εφεύρεσή του. Ένας κύριος τρέχει να γλιτώσει από κάποιους αγνώστους. Ένας πατέρας στεναχωριέται για το χαμό του παιδιού του. Ένας δημοσιογράφος ετοιμάζεται να αυτοκτονήσει. Οι επιμονή ενός μεσήλικα να αρνηθεί πως δεν έχει οικογένεια. Η  επανάσταση του αρχειοφύλακα απέναντι στην καθημερινότητα. Η πλατωνική αγάπη ενός δέντρου απ' τον Γιωργάκη. Η αγάπη ενός ηλικιωμένου προς την σύζυγο του. Ο άνθρωπος αυτός αρνείται να συνεχίσει να ζει.

 

Προσωπική μου άποψη: Το βιβλίο αυτό δείχνει τις δυσκολίες που αντιμετώπισαν οι άνθρωποι τις μεταπολεμικής γενιάς. Η συλλογή διηγημάτων του Σαμαράκη μου άρεσε αρκετά. Έχει πλούσιο και ενδιαφέρον περιεχόμενο και μου κράτησε αμείωτο το ενδιαφέρον.

 

Τί με συγκίνησε: Σε ένα από αυτά τα διηγήματα, ένας κύριος πηγαίνει σε ένα κατάστημα παιχνιδιών να αγοράσει παιχνίδια για τα παιδιά του και την γυναίκα του. Στο τέλος όμως στο σπίτι του, ο αφηγητής μας δείχνει πως δεν είναι παντρεμένος και δεν έχει παιδιά. Προσπαθεί με τα φανταστικά παιδιά του και την φανταστική γυναίκα του να περάσει τα Χριστούγεννα με συντροφιά.

 

Γιάννης Πρεβενιός, Γ2

 

 

Ο ΨΕΥΤΗΣ ΠΑΠΠΟΥΣ

 

 

 

 

 

 

 

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: Άλκη Ζέη

 

ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ: Κέδρος

 

ΕΙΔΟΣ ΒΙΒΛΙΟΥ: Μυθιστόρημα

 

ΤΟΠΟΣ: Ελλάδα, Αθήνα (Αμπελόκηποι)

 

ΧΡΟΝΟΣ: 2005

 

ΗΡΩΕΣ: Ένα δεκάχρονο αγόρι, ο Αντώνης και ο παππούς του, Μάριος. Οι γονείς του Αντώνη, η οικιακή βοηθός Λάρα, η Μαργκώ, η κόρη της, Νικόλ, η εγγονή της, Μαργκώ, οι Γάλλοι φίλοι του παππού, οι μαθητές του παππού , η κυρία Βάσω και οι συμμαθητές του Αντώνη.

 

ΑΦΗΓΗΤΗΣ: Ετεροδιηγητικός

 

ΘΕΜΑΤΙΚΟΣ ΑΞΟΝΑΣ: Μια τρυφερή σχέση παππού και εγγονού, όπου μέσα από τα γεγονότα αναδεικνύεται η προσπάθεια του αγοριού να κατανοήσει τον παππού και να τον κάνει να νιώθει περήφανος για κείνον.

 

ΣΠΟΥΔΑΙΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ: Ταξίδι στο Παρίσι-Ένα γράμμα από την κόρη της Μαργκώ-Ταξίδι στην Κω-Ο Αντώνης μαθαίνει όλη την αλήθεια για την οικογένεια του παππού- Ο παππούς στο νοσοκομείο-Ο θάνατος του παππού.

 

ΠΕΡΙΛΗΠΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΣΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ

 

Ο ψεύτης παππούς είναι ένα βιβλίο στο οποίο τα γεγονότα ξεδιπλώνονται μέσα από την τρυφερή σχέση παππού και εγγονού που διακρίνεται μέσα στο λόγο της συγγραφέως. Αρχικά, στο πρώτο κεφάλαιο γνωρίζουμε την χαρισματική και έξυπνη προσωπικότητα ενός συνταξιούχου ηθοποιού και φαντασιόπληκτου παππού, καθώς και τη σχέση που έχει αυτός με τον εγγονό του Αντώνη. Στη συνέχεια, προβάλλονται και άλλοι ήρωες, όπως οι γονείς του Αντώνη και η ευσυγκίνητη οικιακή βοηθός, Λάρα.

Ο Αντώνης όμως δεν έχει γνωρίσει γιαγιά και όταν κανείς δεν καταδέχεται να του μιλήσει γι 'αυτήν, πρόκειται να χρησιμοποιήσει κάθε δυνατό μέσο για να αποσπάσει την αλήθεια.

Κάποια στιγμή ο ψεύτης παππούς αποφασίζει να κάνει ένα ταξίδι στο Παρίσι μαζί με τον Αντώνη για να επισκεφθεί έναν παλιό μαθητή του και να θυμηθεί τα όσα είχε ζήσει όταν ζούσε παλιά εκεί λόγω της δικτατορίας που υπήρχε στην Ελλάδα. Εκεί ο παππούς, Μάριος αναθυμάται παλιές εποχές , τότε που γνώρισε την Μαργκώ, μια κοπέλα την οποία από τότε που τη γνώρισε δεν τη ξανάβγαλε από το μυαλό και την καρδιά του. Επίσης, όσο βρίσκονται στο Παρίσι ο παππούς και ο Αντώνης επισκέπτονται κάποιους παλιούς φίλους του παππού. Το ξανασμίξιμο των φίλων αυτών γίνεται μέσα σε μια ατμόσφαιρα συγκίνησης και νοσταλγίας.

Κατά τη διάρκεια του μυθιστορήματος γίνονται διηγήσεις των ιστοριών και εμπειριών του παππού από τον ίδιο, οι οποίες φαντάζουν απίθανες και φανταστικές τόσο στον Αντώνη, όσο και πιθανώς στον αναγνώστη. Ωστόσο, ο παππούς, Μάριος δε δείχνει να πιστεύει πως τα λόγια του είναι ψεύτικα.

Πριν περάσει πολύς καιρός ο παππούς δέχεται ένα γράμμα από την κόρη της αγαπημένης του Μαργκώ, η οποία τον ενημερώνει για την κατάσταση της ίδιας και της μητέρας της. Ο παππούς, λοιπόν, σύντομα μαθαίνει πως η Μαργκώ έχει πεθάνει, αλλά ζει η κόρη της, Νικόλ και η εγγονή της, Μαργκώ, οι οποίες του προτείνουν να το συναντήσουν στο νησί Κω κατά τη διάρκεια των διακοπών.

Όταν αρχίζουν οι διακοπές ο παππούς, Μάριος και ο εγγονός του, Αντώνης ξεκινούν για ένα ταξίδι στην Κω, όπου πρόκειται να συναντήσουν την κόρη και την εγγονή της παλιάς φίλης του παππού, Μαργκώ. Εκεί περνάνε αρκετό ευχάριστο χρόνο μαζί τους. Στο γυρισμό για την Αθήνα, ο Αντώνης λέει στον παππού του πως θέλει πια να μάθει την αλήθεια για τη γιαγιά του και ο παππούς του υπόσχεται πως όταν γυρνούσαν στην Αθήνα θα του έλεγε όλη την αλήθεια.

Σύντομα φθάνει η ώρα που η ανυπομονησία του Αντώνη έχει φτάσει στα ύψη. Τότε αποφασίζουν πως είναι πια η ώρα να του πούνε την αλήθεια για τη γιαγιά του. Ο παππούς του, λοιπόν, χωρίς να χάσει καιρό αρχίζει να του διηγείται την ιστορία του μικρού του αδελφού, Αντώνη, ο οποίος αγάπησε μια κοπέλα, την Κική, όταν όμως το πλοίο με το οποίο ταξίδευε βυθίστηκε και ο ίδιος πέθανε, η Κική αρραβωνιάστηκε με κάποιον πλούσιο. Όταν η Κική μετά από τρεις μήνες έμαθε πως ήταν έγκυος στο παιδί του Αντώνη, αναγκάστηκε να το κρατήσει μυστικό από τον αρραβωνιαστικό της και ο μόνος στον οποίο το εκμυστηρεύτηκε ήταν ο Μάριος, από τον οποίο ζήτησε να αναλάβει να μεγαλώσει το παιδί για να μην το μάθει ο αρραβωνιαστικός της. Ο Μάριος δέχθηκε και έτσι μεγάλωσε το παιδί που στη συνέχεια έγινε ο πατέρας του δεκάχρονου Αντώνη, στον οποίο εξήγησαν τώρα από ποιόν πήρε το όνομα του και τα χαρακτηριστικά πράσινα μάτια του.

Ύστερα, μετά από κάποιο χρονικό διάστημα ο παππούς παθαίνει εγκεφαλικό και οδηγείται στο νοσοκομείο. Αν και η κατάσταση του καλυτερεύει, στο άκουσμα ότι πρόκειται να κλειστεί σε ίδρυμα, ο παππούς του Αντώνη πεισμώνει κάνοντας την οικογένεια του να ανησυχήσει για την υγεία του.

Όσο περνάει ο καιρός ο παππούς λείπει όλο και περισσότερο στον Αντώνη και το δεκάχρονο αγόρι ανυπομονεί να δει τον παππού του να βγαίνει από το νοσοκομείο. Ακόμη περισσότερο, όμως ανυπομονεί να του δείξει το ποίημα που έχει γράψει γι 'αυτόν και ν' ακούσει την κριτική του. Δεν καταφέρνει ποτέ όμως να του το δείξει, αφού σύντομα τον ενημερώνει η οικιακή βοηθός, Λάρα πως πέθανε.

Ο παππούς Πέθανε ΚΑΙ ολοι κλάψανε Ακινήτου Ακινήτου Ακινήτου ακινήτου Εκτός Από ΤΟΝ Αντώνη που είχε έναν κόμπο ΣΤΟ λαιμό ΤΟΥ ΔΕΝ που έφευγε ΜΕ Τιποτα, πέθανε λέγοντας στον Αντώνη όλα όσα ήθελε να μάθει. Επίσης του είχε πει «αν δεις ένα πουλί να πετάει θα είναι η ψυχή μου »  και το είπε αυτό για να μην τον ξεχάσει ποτέ. Ίσως να το είχε ανάγκη αυτό. Άντεχε το θάνατο. Το να τον ξεχάσουν όμως;

 

ΤΙ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕ

 

 Ένας παππούς που δεν είναι καθόλου ψεύτης παρά γενναίος και με γεμάτη ζωή και ψυχή. Κι ένας εγγονός που καμιά φορά αμφιβάλλει για τα όσα εκπληκτικά και θαυμαστά έτυχε να συμβούν στον δικό του παππού. Κι οι δυο τους αγαπιούνται. Η αγάπη τους αυτή πλάθει έναν ολοκαίνουριο κόσμο για τον αναγνώστη, ο οποίος χάνεται μέσα του. Αγωνιά και με ανυπομονησία αναμένει τη συνέχεια, ξεγλιστρά με ευχαρίστηση ανάμεσα στις σελίδες του μυθιστορήματος αυτού της Άλκης Ζέη και ταξιδεύει μέσα από την όμορφη αφήγηση της συγγραφέως, εμφανίζεται αντιμέτωπος με νέες καταστάσεις και νιώθει πρωτόγνωρα συναισθήματα μνήμης, αγάπης, αντίστασης στη φθορά και στην αδιαφορία. Και παρ όλο που αρκετά από τα γεγονότα και πολλές από τις συζητήσεις ή τις αφηγήσεις του παππού κλείνουν μέσα τους μια κάποια θλίψη, η χάρη και το έμφυτο, πηγαίο χιούμορ της συγγραφέως ευφραίνουν και ζωηρεύουν την ατμόσφαιρα, που γίνεται απαλή και γλυκιά σαν το χάδι του παππού στον εγγονό, σαν την εμπιστοσύνη του εγγονού στον παππού. Γιατί, ναι, τον εμπιστεύεται ο Αντώνης τον παππού του -κι ας ισχυρίζεται κάποτε το αντίθετο ...

 

                    

 

                                                       Ιωάννα Πινακούλα, Γ1

 

Αννα Φρανκ περίληψη.docx , Μελίνα Καραπούλιου, Γ2